สรุปวิจัย เรื่องที่5

ศึกษาทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดับปฐมวัย จาการจัดประสบการณ์การละเล่นพื้นบ้านไทย
                
                                   ปริญญานิพนธ์
                                            ของ
                            กัณย์ณพัชร   อินทจันทร์

ความมุ่งหมาย
1. เพื่อศึกษาทักษะทางคณิตศาสตร์ของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ช่วงก่อนและหลัง การจัดประสบการณ์การเล่นพื้นบ้านไทย
2.เพื่อการเปรียบเทียบผลของการพัฒนาทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็กที่มี ความบกพร่องทางสติปัญญาก่อนและหลังการจัดประสบการณ์การเล่นพื้นบ้านไทย
สรุปผลการวิจัย
  ทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ด้สนการเปรียบเทียบ และการสังเกตของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดับเรียนได้ ระดับชั้นอนุบาล2 หลักการจัดประสบการณืการเล่นพื้นบ้านไทย อยู่ในระดับปานกลางและสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01
  เด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา ระดับเรียนด้ที่รับการจัดประสบการณ์การละเล่นพื้นบ้านไทย เมื่อพิจารณาแล้วปรากฎว่าทุกคนมีคะแนนทักษะทางคณิตศาสตร์ในด้านการสังเกตและ เปรียบเทียบ หลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง
ข้อเสนอแนะ
  ในารศึกษาวิจัยในครั้งนี้ เป็นการจัดประสบการณ์การเล่นพื้นบ้านไทย สำหรับการฝึกทักษะทางคณิตศาสตร์ ด้านการสังเกต และการเปรียบเทียบของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดัยบเรียนได้ เพื่อเป็นการพัมนาความสามารถของเด็กควรมีการจัดกิจกรรมดังนี้
   ควรมีการจัดประสบการณ์การเล่ในเด็กกลุ่มอื่นที่มีความต้องการพิเศษหรือ สำหรับเด็กที่ปัญหาทางการเรียนรู้ เพื่อส่งผลให้เกิดทักษะทางการเรียนรู้มากขึ้น 

สรุปวิจัย เรื่องที่4

ผลของการเรียนรู้จากกิจกรรมปฎิบัติจริงที่มรต่อทักษะทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัย

                       ปริญญานิพนธ์

                         ของ

                     วรนุช     นิลเขต

ความมุ่งหมาย

1. เพื่อษึกษาระดับการเปลี่ยนแปลงของทักษะทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมแบบปฎิบัติจริง

2.เพื่อเปรียบเทียบทักษะทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังจัดกิจกรรมแบบปฎิบัติจริง

ความสำคัญ

   ผลการศึกษาครั้งนี้เป็นแนวทางหนึ่งสำหรับครุปฐมวัยและผู้เกี่ยวข้องกับการศึกษาปฐมวัย ในการส่งเสริมพัฒนาการทักษะทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัย

จุดมุ่งหมาย

  ทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์เป็นทักษะสำคัญในการดำรงชีวิตจึงควรเตรียวพื้นฐานตั้งแต่ยังเล็กโดยการจัดประสบการณ์การเรียนรู้สำหรับเด็กปฐมวัยซึ่งภักดิ์ศานณัฏฐ์ หอยสกุล ได้สรุปจุดมุ่งหมายในการจัดการเรียนรู้ด้วยตนเองโดยการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ทางคณิตศาสตร์ที่เหมาะสมให้กับเด็กและต้องคำนึงถึงพัฒนาการ ความสามารถในการแก้ไขปัญหาทางคณิตศาสตร์

อภิปรายผล

    การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเปรียบเทียบทักษะพื้นทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังได้รับการจัดกิจกรรมปฏิบัติจริง ซึ่งพบว่าเด็กปฐมวัยที่ได้รับการการจัดกิจกรรมปฏิบัติจริงมีทักษะทางคณิตศาสตร์ทั้งโดยรวมและการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นจริงในห้องเรียน

ขัอเสนอแนะ

1. การส่งเสริมพัฒนาการทักษะทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัยควรให้เด็กเรียนรู้จากกิจกรรมที่หลากหลายแต่ทำซ้ำๆ อย่างต่อเนื่องระยะเวลาจะช่วยให้เด็กเกิดการเรียนรู้และเข้าใจ

2. การจัดกิจกรรมแบบปฏิบัติจริงควรจัดสภาพแวดล้อม บรรยายกาศที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของเด็กและการจัดการโดยการไปทัศนศึกษานอกห้องเรียน

3. ในการจัดกิจกรรมการแบบปฏิบัติจริงเพื่อให้เด็กปฐมวัยเกิดทักษะทางคณิตศาสตร์ ครูควรสอดแทรกทักษะทางคณิตศาสตร์ให้กลมกลืน  สอดคล้องกับกิจกรรมแบบปฏิบัติจริงดดยผ่านกระทำกับสื่อ

สรุปวิจัย เรื่องที่3

ผลของการใช้คำถามทางคณิตศาสตร์ประกอบบัตรภาพกับกิจกรรมการเล่นเครื่องเล่นสนามที่มีต่อความพร้อมทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัย

                                       ปริญญานิพนธ์

                                           ของ

                                   วราภรณ์    แก้วแย้ม

ความมุ่งหมาย

1. เพื่อการเปรียบเทียบความพร้อมทางคณิตศาสตร์ของเด็กปบมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเล่นเครื่องเล่นสนามโดยใช้คำถามทางคณิตศาสตร์ การเล่นเครื่องเล่นสนามโดยใช้คำถามทางคณิตศาสตร์ประกอบบัตรภาพ และการเล่นเครื่องเล่นสนามแบบปกติ ก่อนและหลังการทดลอง

2.เพื่อเปรียบเทียบความพร้อมทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเล่นเครื่องเล่นสนามโดยใช้คำถามทางคณิตศาตร์ประกอบบัตรภาพ

ความสำคัญ

1. ผลการวิจัยครั้งนี้ใช้ให้ครูและผู้ที่เกี่ยวข้องกับการจัดการศึกษาปฐมวัย ได้ตระหนักถึงการเตรียมความพร้อมทางคณิตศาสตรในรูปแบบของการจัดกิจกรรมการเล่นเครื่องเล่นสนามโดยใช้คำถามทางคณิตศาสตร์ประกอบบัตรภาพและการเล่นเครื่องเล่นสนามแบบปกติ

สรุปผล

1. เด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเล่นเครื่องเล่นสนามโดยใช้คำถามทางคณิตศาสตร์ ประกอบบัตรภาพและการเล่นเครื่องเล่นสนามปกติมีความพร้อมทางคณิตศาสตร์ ก่อนและหลังการทดลองแตกต่างกัน

2. เด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเล่นเครื่องเล่นสนามโดยใช้คำถามทางคณิตศาสตร์ ประกอบบัตรภาพและการเล่นเครื่องเล่นสนามปกติมีความพร้อมทางคณิตศาสตร์ ก่อนและหลังการทดลองแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ.001 โดยพบว่าเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเล่นเครื่องเล่นสนามมีค่าเฉลี่ยคะแนนสูงกว่าเด็กปฐมวัยที่ใช้เคื่องเล่นแบบปกติ

สรุปวิจัย เรื่องที่2

  ผลการจัดประสบการณืแบบโครงการที่มีต่อความสามารถทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัย
                              ปริญญานิพนธื
                                 ของ
                        อำพวรรณ์   เนียนคำ

ความมุ่งหมาย
 เพื่อเปรียบเทียบความสามารถทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัยได้รับการจัดประสบการณืแบบโครงการก่อนและหลังการทดลอง
ความสำคัญ
1. ผลจากการวิจัยในครั้งนี้เป็นแนวทางให้ครูปฐมวัยและผู้ที่สนใจเกี่ยวกับการจัดประสบการณืแบบโครงการให้เห็นแนวทางบูรณาการเรียนรู้ด้านต่างๆ ที่สามารถนำไปใช้ให้เหมาะสมกับจุดประสงค์ของการสอนที่แสดงถึงการใช้นวัตกรรมการเรียนการสอนเพื่อการปฎิรูปการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับเด็กทั้งด้านเวลาและเป้าหมาย
2.เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์ เพื่อส่งเสริมความสามารถทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัย โดยยึดผู้เรียนเป็นสำคัญตามแนวทางการจัดประสบการณ์แบบโครงการ
สรุปผลการวิจัย
    ผลการศึกษา พบว่าเด็กปฐมวัยที่มีความสามารถทางคณิตศาสตร์ต่ำ หลังจากได้รับการจัดประสบการณืแบบโครงการ มีความสามารถทางคณิตศาสตร์สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ทั้งในภาพรวมและรายด้าน
ข้อเสนอแนะ
1.ควรมีการศึกาาการจัดประสบการณ์แบบโครงการเพื่อส่งเสริมความสามารถด้านอื่นๆ เช่นด้านภาษา ความคิดสร้างสรรค์
2. ควรมีการศึกษาเปรียบเทียบผลการจัดประสบการณ์แบบโครงการกับกลุ่มตัวอย่างที่มีลักษณะแตกต่างกันเช่น พื้นฐานครอบครัว ความสามารถเฉพาะด้าน
3. ควรมีการศึกาาทัศนะคติของครูปฐมวัย และผู้ปกครองที่มีต่อการจัดประสบการณ์แบบโครงการ

สรุปวิจัย เรื่องที่1

   ผลการจัดกิจกรรมการเกษตรที่มีต่อทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัย

                                                            ปริญญานิพนธ

                                                           ของ

                                                                             ทัศนีย์   การเร็ว

                 วิจัย ครั้งนี้   เป็นวิจัยเชิงทดลอง (Experimentar Research)เพื่อศึกษาเกี่ยวกับผลการจัดกิจกรรมการเกษตรที่มีต่อทักษะพื้นฐาน ทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัย  ซึ่งมีลำดับขั้นของการวิจัยและผลโดยสรุปดังนี้
ความมุ่งหมายของวิจัย
  1. เพื่อการศึกษาทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเกษตร
  2. เพื่อเปรียบเทียบทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์  ของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเกษตรก่อนและหลังการจัดกิจกรรม
สรุปผลการวิจัย
 1. จากการศึกษาทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัยหลังจากได้รับการจัด กิจกรรมการเกษตรโดยรวมและรายทักษะสูงขึ้นกว่าก่อนการจัดกิจกรรมการเกษตร
2. ทักาะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัย หลังได้รับการจัดกิจกรรมการเกษตรโดยรวมและรายทักาะกว่าก่อนการจัดกิจกรรมการ เกษตรอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01
อภิปรายผล
    การวิจัยครั้งนี้มีจุดหมายสำคัญเพื่อการศึกษาและเปรียบเทียบทักษะพื้นฐานทาง คณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการจัดกิจกรรมการเกษตรเด็กปฐมวัยมีทัก าะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์โดยรวมและรายทักษะสูงกว่าก่อนการจัดกิจกรรมอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01 ซึ่งเป็นไปตามสมมุติฐานที่ตั้งไว้ แสดงว่าการจัดกิจกรรมการเกษตรช่วยส่งเสริมทักษะพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของเด็ก ปฐมวัยโดยรวมและรายทักษะ ได้แก่ ทักษะการสังเกต ทักษะการจำแนก ทักษะการเปรียบเทียบ ทักษะการเรียงลำดับ และทักษะการวัด 

บันทึกครั้งที่ 16

         วันนี้อาจารย์ให้เพื่อนออกมาสอบสอนต่อ โดยกลุ่มที่สอบสอนวันนี้  

               - กลุ่มแรกหน่วย ไข่ กับการทำอาหาร

              - กลุ่มที่สอง คือ หน่วยไข่จ๋า มีการยกตัวอย่างคือ นำไข่ของจริงมาประกอบ เช่น ไข่นกกระทา ไข่ไก่ เป็นต้น

              - กลุ่มที่สาม ที่สอบสอนในวันนี้ คือ หน่วยน้ำ

หลังจากนั้น อาจารยืพูดเรื่องสอบปลายถาค เราจะสอบนอกตาราง แต่จะใช้วันและเวลาเดียวกับในตาราง ให้มาเจอกันที่ตึกคณะก่อน เรื่องที่จะใช้สอบ ก็จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับ สาระและมาตรฐานคณิตศาสตร์ในหนังสือ

บันทึกครั้งที่ 15

           วันนี้เพืี่่อนได้สอบสอนเป็นกลุ่มแรก อาจารย์ได้อธิบายรายละเอียดของกลุ่มเพื่อนที่สอบสอน ให้เข้าใจ และแนะนำการสอนว่ามีหน่วยไหนที่ต้องแก้ไขปรัปปรุงบ้าง


       - บางหน่วยการเรียนรู้ในหัวข้อ ของเรายังไม่ตรงกัน หน่วยของประเภท มีความสอดคล้องกับ ชนิดและลักษณะ จึงทำให้หน่อย ไม่ค่อยมีความใกล้เคียงกับชื่อหน่วย ต้องไปปรับแก้

       - ในเรื่องประโยชน์และโทษ ของสัตว์ บางครั้งก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับสาระหรืมาตรฐานทางคณิตศาสตร์ เราสามารถปรับโดยการใช้นิทานมาแทนในการสอน

       - โฟมที่นำมาใช้สอน เราใชไม้ไอติมในการทำสื่อตัวสัตว์ ซึ่งต้องปรับไม้ไอติม ไม่ามารถปักลงบนกระดานโฟมได้ ควรเปลี่ยนเป็นไม้เสียบลูกชิ้น                                
      - การสอนควรเริ่มจากการขยายวงกว้างๆ ในเรื่องป่า แล้วเริ่มแคบลงมาโดยการหยิบยกตัวอย่าง เช่นสัตว์ที่เรานำมา หรือสัตว์ที่เรามี                                
      - การจัดระบบความคิดของเด็ก  การบ่งสัตว์ ตามประเภท ชนิด ลักษณะ ตามถินที่อยู่อาศัย

บันทึกครั้งที่ 14

          

อาจารย์ได้ถามถึงเรื่องกิจกรรม ทั้ง 6 กิจกรรม คือ

- กิจกรรมเสริมประสบการณ์

- กิจกรรมเคลื่อนไหวและจังหวะ

- กิจกรรมเกมการศึกษา

- กิจกรรมเสรี

- กิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์

- กิจกรรมกลางแจ้ง

การจัดกิจวัตรประจำวันของเด็ก โดยปกติ จะมี

                 - เข้าแถว

                 - เคลื่อนไหว

                 - ดื่มนม

                 - ศิลปะ

                 - เสริมประสบการณ์

                 - กลางแจ้ง

                 - กินข้าว

                 - นอน

                 - เกมการศึกษา

บันทึกครั้งที่ 13

อาจารย์พูดถึงศักยภาพ ว่าปฐมวัย มีศักยภาพที่จะจัดทำอะไรบ้าง ช่วยกันระดมความคิด

          - บทบาทสมมุติ

          -  เต้น

          -  เล่นเกม

          - นิทรรศการสื่อ

          - ร้องเพลง

          - เล่นดนตรี

          - งานศิลปะ

          - เล่านิทาน 

          - รำ

          - นิทานเวที

            - การสอนเด็กเราจะใช้การสร้างประสบการณ์ให้เด็ก เมื่อเราสร้างประสบการณ์ให้เด็กแล้ว ตัวของเด็กจะเกิดการเรียนรู้ โดยการให้เด็กได้ลงมือกระทำจริง

            -จำนวนทั้งหมดที่พวกเราได้ช่วยกันระดมความคิด มีทั้งหมด 10 อย่างด้วยกัน การที่เราจะรู้ได้ว่า มีจำนวนทั้งหมดเท่าไหร่นั่น เราต้องอาศัยในเรื่องการนับ ซึ้งการนับ จัดอยู่ใน สาระที่ 1 การนับและการดำเนินการ การนับ สามารถใช้แทนค่าโดยการใช้สัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์ ซึ่งตัวเลขทางคณิตศาสตร์ เวลาจัดเรียงมักใช้ตัวเลข ฐานสิบ และใช้ตัวเลข ฮินดูอาราบิก ในการแทนค่า

บันทึกครั้งที่ 12

          อาจารย์อธิบายเกี่ยวกับ เรื่อง หน่วยการเรียนรู้

ในกลุ่มจะต้องแบ่งสอนกันคนละ 1 วัน จากวันจันทร์ - วันศุกร์

การเขียนแผนควรเขียนแผนแบบ วันละ 1 ใบไม่ควรเอาทุกวันมารวมกันในแผ่นเดียว

กลุ่มของดิฉันเกี่ยวกับเรื่องนก

- อาหารของนก

- ที่อยู่อาศัยของนก

- รูปร่างของนก

- สีของนก

- มีนกชนิดอะไรบ้าง เช่น นกแก้ว นกกา นกแต้วแล้ว นกยูง 

บันทึกครั้งที่ 11

               
      เข้าร่วมกิจกรรมวันครู ของคณะศึกษาศาสตร์ ใต้ตึกคณะศึกษาศาสตร์  

บันทึกครั้งที่ 10

                อาจารย์พูดเรื่องกรอบการยอมรับการประกันคุณภาพทางคณิตศาสตร์ มาตราฐานการเป็นครู ต้องเป็นที่ยอมรับได้ 50 เปอร์เซ็นต์ คนที่ไม่ได้เรียนครู จะเป็นครูไม่ได้ มหาวิทยาลัยมีการพัฒนาให้เรียนครูได้ ปัจจุบันมีการแข่งขันกันมากขึ้น
                
                สอนเกี่ยวกับศาสตร์ที่นำไปประยุกต์ใช้กับเด็กการจัดประสบการณ์คณิตศาสตร์ - มาตรฐานการจัดประสบการณ์ สสวท เป็นผู้จัดประสบการณ์- ฐานของการจัดประสบการณ์ เอามาจาก อาจารย์เยาวพา และอาจารย์นิตยา

มาตรฐานที่1 ฐานจำนวน เช่น จำนวนนักเรียนที่มาเรียน,จำนวนของอาคารโรงเรียน,เหรียญที่อยู่ในกระเป๋าของเด็กๆมีเท่าไร,บุคคลในบ้านของเด็กๆมีกี่คน เป็นต้นฐานตัวเลข เช่น แทนค่าด้วยตัวเลขโดยหยิบตัวเลขมาวางหรือเขียนตัวเลข

มาตรฐานที่2  ฐานการวัดค่า ค่าปริมาตร โดยใช้เครื่องมือในการวัด เช่น ส่วนสูง+น้ำหนัก

มาตรฐานที่3  รูปทรงและเนื้อที่

มาตรฐานที่4  พืชคณิต ความสัมพันธ์-การจับคู่-เป็นมาตรฐานขี้นเริ่มต้น ความสัมพันธ์ที่สูงขึ้นมาอีก คือ ความสัมพันธ์ 2 แกน

มาตรฐานที่5 
มาตรฐานที่6  ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์

บันทึกครั้งที่ 9

                   วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรกของปี 2556 แต่ดิฉันไม่ได้เข้าเรียนเนื่องจากกลับบ้าน กลับมาไม่ทัน สาเหตุ ไม่มีรถ รถติดมากที่โคราช จึงทำให้มาเรียนไม่ทัน

บันทึกครั้งที่ 8

                 ไม่มีการเรียนการสอน  เนื่องจากสอบกลางภาค

บันทึกครั้งที่ 7

              อาจารย์ให้ส่งงานวงกลม ที่ได้สั่งไปเมื่่ออาทิตย์ที่แล้วมาส่ง  มีเพื่อนบางคนทำมาผิด อาจารย์ให้กลับไปทำมาใหม่ อาจารย์บอกว่าเป็นคนมีความรับผิดชอบ อาจจะฟังไม่เข้าใจ
              อาจารย์พูดถึง เรื่อง มาตราฐานต้องนึกถึงคุณภาพ ตัวชี้วัด ตัววัดผล สถานศึกษา การสอบ สินค้า ผลิตภัณฑ์ - ภาษา เป็นเครื่องมือในการเรียนรู้ในการสื่อสาร- คณิตศาสตร์ เป็นเครื่องมือในการเรียนรู้ในการคำนาณและการแก้ปัญหาในชีวิตประจำวัน
- กรอบนึกถึงจำกัด ขอบเขต กฎเกณฑ์

              สาระและมาตรฐานการเรียนรู้
มาตรฐานการเรียนรู้เป็นเป้าหมายสําคัญในการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ให้กับเด็กรวมทั้งเป็นแนวทางในการกํากับตรวจสอบและประเมินผลมาตรฐานการเรียนรู้จัดให้อยู่ภายใต้สาระหลัก ดังนี้ 

สาระที่ 1 : จํานวนและการดําเนินการมาตรฐานค.ป. 1.1 : เข้าใจถึงความหลากหลายของการแสดงจํานวนและการใช้จํานวนในชีวิตจริง

สาระที่ 2 : การวัดมาตรฐานค.ป. 2.1 : เข้าใจพื้นฐานเกี่ยวกับการวัดความยาว น้ําหนัก ปริมาตรเงินและ เวลา

สาระที่ 3 : เรขาคณิตมาตรฐานค.ป. 3.1 : รู้จักใช้คําในการบอกตําแหน่งทิศทางและระยะทางมาตรฐานค.ป. 3.2 : รู้จักจําแนกรูปเรขาคณิตและเข้าใจการเปลี่ยนแปลงรูปเรขาคณิตที่เกดจากการกระทํา

สาระที่ 4 : พีชคณิตมาตรฐานค.ป. 4.1 : เข้าใจแบบรูปและความสัมพันธ์

สาระที่ 5 : การวิเคราะห์ข้อมูลและความน่าจะเป็นมาตรฐานค.ป. 5.1 : รวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวกับตนเองและสิ่งแวดล้อม และนําเสนอ

สาระที่ 6 : ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์

หมายเหตุ ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์ได้การแก้ปัญหาการให้เหตผลุ การสื่อสารการสื่อความหมายทางคณตศาสตร์และการนําเสนอ การเชื่อมโยงความรู้ต่าง ๆทางคณิตศาสตร์และเชื่อมโยงคณิตศาสตร์กับศาสตร์อื่นๆ และมีความคิดริเริิ่มสร้างสรรค์ในระดบปฐมวัยยังไม่กําหนดมาตรฐานของสาระที่ 6 แต่การจัดประสบการณ์การเรียนรู้ครูควรสอดแทรกทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์ดังกล่าวข้างต้น ตามความเหมาะสมกับระดับ

บันทึกครั้งที่ 6

           อาจารย์ให้ไปหยิบกล่องมาคนละ 1 กล่อง ซึ่งกล้องมีสภาพไม่สมบูรณ์ให้เรานำมาประกอบเอง โดยใช้กาวติดกล่องให้เป็นรูปที่สมบูรณ์และนำกล่องที่นำพับได้ ไปรวมกับของเพื่อน อีก 1 คนหลังจากรวมกับเพื่อน 2 คนแล้ว ก็นำไปรวมกับเพื่อนกลุ่มใหญ่ 10 คน ให้ประกอบรวมกันเป็นรูปอะไรก็ได้พอทุกกลุ่ม ประกอบกล่งเสร็จแล้วทุกกลุ่ม อาจารย์ก็ให้ยกไปวางที่่โต๊ะของอาจารย์ แล้วถามว่าสิ่งที่ประดิษฐ์ขึ้นมาคืออะไร สามารถสอนอะไรเด็กได้บ้าง ไม่ใช่ให้ทำแบบไร้ประโยชน์ สิ่งที่สามารถสอนเด็กได้คือ เรื่องของ  ขนาด การจำแนก การจัดลำดับ  การเปรียบเทียบและอาจารย์ ก็ให้นำงานที่ทุกกลุ่มทำขึ้นมา ประกอบรวมกันจะเป็นนิทรรศกาล ว่าจะจัดออกมาเป็นรูปแบบไหน

บันทึกครั้งที่ 5

วันนี้ไม่มีการเรียนการสอนเนื่องจากตรงกับวันพ่อแห่งชาติ วันที่ 5 ธันวาคม 2555 

บันทึกครั้งที่ 4

           อาจารย์ทบทวน เรื่่อง ขอบข่ายคณิตศาสตร์ สอนการเขียนอ้างอิงว่า ควรจัดรูปแบบเป็นรูปแบบอย่างไร
ยกตัวอย่าง ขอบข่าย คณิตศาสตร์ของ นิตยา  ประพฤติกิจ 2541: 17-19 มีดังต่อไปนี้


1.การนับ  เป็นการอยากรู้จำนวน2. ตัวเลข เป็นการให้เด็กรู้จักตัวเลขที่เห็นหรือใช้อยู่ ในชีวิตประจำวัน ให้เด็กเล่นของเล่นเกี่ยว กับตัวเลขให้เด็กได้นับและคิดเอง โดยผู้เลี้ยงดูเด็กเป็นผู้วางแผนจัดกิจกรรม3. การจับคู่ เป็นการฝึกฝนให้เด็กรู้จักการสังเกต ลักษณะต่างๆ และจับคู่สิ่งที่เข้าคู่กัน เหมือนกันหรือ อยู่ประเภทเดียวกัน4. การจัดประเภท เป็นการฝึกฝนให้เด็กรู้จักการสังเกต คุณสมบัติของ สิ่งต่างๆ ว่ามีความแตกต่าง หรือเหมือนกัน ในบาง เรื่อง และสามารถจัดเป็นประเภทต่าง ๆ ได้5. การเปรียบเทียบ เด็กจะต้องมีการสืบเสาะและอาศัยความสัมพันธ์ระหว่างของสองสิ่งหรือมากกว่า รู้จักใช้คำศัพท์ เช่น ยาวกว่า สั้นกว่า หนักกว่า เบากว่า6. การจัดลำดับ เป็นเพียงการจัดสิ่งของชุดหนึ่ง ๆ ตามคำสั่งหรือตามกฎ เช่น จัดบล็อก 5 แท่งที่มีความยาวไม่เท่ากันให้เรียงตามลำดับจากสูงไปต่ำ หรือจากสั่นไปยาง เป็นต้น7. รูปทรงและเนื้อที่ นอกจากให้เด็กได้เรียนรู้เรื่องรูป ทรงและเนื้อที่จากการเล่นตาม ปกติแล้ว ผู้เลี้ยงดูเด็กยังต้องจัดประสบการณ์ให้เด็กได้เรียนรู้ เกี่ยวกับ วงกลม สามเหลี่ยม สี่เหลี่ยมจัตุรัส สี่เหลี่ยมผืนผ้า ความ ลึกตื้น กว้างและแคบ8. การวัด มักให้เด็กลงมือวัดด้วยตนเอง ให้รู้จักความยาวและ ระยะ รู้จักการชั่งน้ำหนัก และรู้จักการประมาณอย่างคร่าวๆ ก่อน ที่เด็กจะรู้จักการวัด ควรให้เด็กได้ฝึกฝนการเปรียบเทียบและ การจัดลำดับมาก่อน9. เซต เป็นการสอนเรื่องเซตอย่างง่าย ๆ จากสิ่งรอบ ๆ ตัว มีการเชื่อมโยงกับสภาพรวม เช่น รองเท้ากับถุงเท้าถือเป็นหนึ่งเซต หรือในห้องเรียนมีบุคคลหลายประเภท แยกเป็นเซตได้ 2 เซต คือ นักเรียน ผู้เลี้ยงดูเด็กประจำชั้น เป็นต้น10. เศษส่วน ปกติการเรียนเศษส่วนมักเริ่มเรียนในชั้นประถม แต่ผู้เลี้ยงดูเด็กปฐมวัยสามารถสอนได้โดยเน้นส่วนรวมให้เด็กเห็นก่อน การลงมือปฏิบัติเพื่อให้เด็กได้เข้าใจความหมายและมีความคิดรวบยอดเกี่ยวกับ ครึ่งหรือ ?11. การทำตามแบบหรือลวดลาย เป็นการพัฒนาให้เด็กจดจำรูปแบบหรือลวดลาย และพัฒนาการจำแนกด้วยสายตาให้เด็กฝึกสังเกต ฝึกทำตามแบบ และต่อให้สมบูรณ์12. การอนุรักษ์หรือการคงที่ด้านปริมาณ ช่วงวัย 5 ปีขึ้นไป ผู้เลี้ยงดูเด็กอาจเริ่มสอนเรื่องการอนุรักษ์ได้บ้าง โดยให้เด็กได้ลงมือปฏิบัติจริง เพื่อให้เด็กมีความคิดรวบยอดเรื่องการอนุรักษ์ที่ว่า ปริมาณของวัตถุจะยังคงที่ไม่ว่าจะย้ายที่หรือทำให้มีรูปร่างเปลี่ยนไปก็ตาม
1. การจัดกลุ่มหรือเซต สิ่งที่ควรสอนได้แก่
    1.1 การจับคู่ 1 : 1
    1.2 การจับคู่สิ่งของ
    1.3 การรวมกลุ่ม
    1.4 กลุ่มที่เท่ากัน
    1.5 ความเข้าใจเกี่ยวกับตัวเลข
2. จำนวน 1 - 10 การฝึกนับ 1 - 10 จำนวนคู่ จำนวนคี่
3. ระบบจำนวน (Number System) และชื่อของตัวเลข 1 = หนึ่ง 2 = สอง
4. ความสัมพันธ์ระหว่างเซตต่าง ๆ เช่น เซตรวม การแยกเซต ฯลฯ (Union / Operation sets)
5. สมบัติของคณิตศาสตร์จากการรวมกลุ่ม (Properties of Math)
6. ลำดับที่ ความสำคัญ และประโยคคณิตศาสตร์ ได้แก่ ประโยคคณิตศาสตร์ที่แสดงถึงจำนวน ปริมาตร คุณภาพต่าง ๆ เช่น มาก - น้อย สูง - ต่ำ
7. การแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เด็กควรสามารถวิเคราะห์ปัญหาง่าย ๆ ทางคณิตศาสตร์ทั้งที่เป็นจำนวนและไม่ใช่จำนวน
8. การวัด (Measurement) ได้แก่ การวัดสิ่งที่เป็นของเหลว สิ่งของ เงินตรา อุณหภูมิ ฯลฯ รวมถึงมาตราส่วนและเครื่องมือในการวัด
9. รูปทรงเรขาคณิต ได้แก่ การเปรียบเทียบรูปร่าง ขนาด ระยะทาง เช่น รูปสิ่งของที่มีมิติต่าง ๆ จากการเล่มเกม และจากการศึกษาถึงสิ่งที่อยู่รอบ ๆ ตัว10. สถิติและกราฟ ได้แก่ การศึกษาจากการบันทึก ทำแผนภูมิ การเปรียบเทียบต่าง ๆ 

เยาวพา เดชะคุปต์ (2542 . 87 - 88) ได้ให้ความสำคัญของขอบข่ายคณิตศาสตร์ระดับปฐมวัย โดยนำเสนอเนื้อหาการสอนคณิตศาสตร์แนวใหม่ที่ครูควรศึกษา เพื่อจัดประสบการณ์ให้กับเด็ก ดังนี้

บันทึกครั้งที่ 3

           อาจาย์ให้แบ่งกลุ่ม กลุ่มละ 3 คน แล้วมาแลกเปลี่ยนความคิดกันของสมาชิกในกลุ่ม พร้อมเขียน
ของคนใดคนหนึ่งส่งให้อาจารย์เพื่อเป็นงานกลุ่ม

ความหมายของคณิตศาสตร์

          ตั้งแต่มนุษย์เราเกิดมามองดูโลกอันสวยงาม ชีวิตของเราเริ่มเกี่ยวข้องกับคณิตศาตร์โดยที่เราไม่ทันจะรู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเราไปเกี่ยวข้องได้อย่างไร ตัวเลขทางคณิตศาสตร์ได้เข้ามามีบทบาทเกี่ยวข้องในการดำรงชีวิตตั้งแต่แรกเกิด เรายังไม่ได้เข้าโรงเรียนบิดามารดา หรือญาติพี่น้องจะพร่ำสอนให้เรารู้จักกับตัวเลข เพื่อนำมาประกอบการใช้ชีวิตในวันก่อนเข้าเรียนบางครั้งมนุษย์จะเรียนรู้ตัวเลขจากธรรมชาติ สภาพแวดล้อมรอบ ๆ ตัวเราจะช่วยให้เกิดการเรียนรู้มากขึ้นเมื่อถึงวัยเข้าเรียนมีครู อาจารย์ สอนให้อ่านออกเสียงและเขียนหนังสือได้ สอนให้เรารู้จักตัวเลข นับตัวเลข และเขียนตัวเลขได้ พร้อมทั้งสอนให้รู้จักการบวก ลบ คูณ และหารเป็น การอ่านหนังสือได้และคิดเลขเป็นมีความสำคัญต่อมนุษย์ทุกคน  การอ่านหนังสือได้และคิดเลขเป็น มีความสำคัญต่อมนุษย์ทุกคน การอ่านหนังสือออกทำให้เป็นคนฉลาดและเรียนรู้ได้ดีขึ้น มีความรอบรู้เรื่องต่าง ๆ ที่เป็นเรื่องราวของคนในอดีตและเรื่องของคนในยุคปัจจุบัน การที่เราได้คิดได้รู้โดยเฉพาะการคิดเลขทำให้คนเรามีสติปัญญา  รู้จัการใช้ความคิด และความเข้าใจการใช้เหตุและผล   เราจะต้องอาศัยความรอบรู้และการรู้จักใช้ความคิด ควบคุ่กันไปในการประกอบอาชีพและการดำรงชีวิตอยู่ในสังคม

ขอบข่ายคณิตศาสตร์

          การจัดการเรียนการสอนในระดับปฐมวัย มีเนื้อหาในเรื่อง  การนับจำนวน  การจำแนก  รูปร่าง  รูปทรง  ขนาด  แนวคิดเกี่ยวกับการสอนคณิตศาสตร์  หลักสูตร  และการใช้หลักสูตรวิธีการสอน  เทคนิคการสอน  การเตรียมการสอน  การสอนคณิตศาสตร์แก่เด็กปฐมวัย  การสอนจำนวนและตัวเลข

                                                                 

                                        หลักการทางคณิตศาสตร์                                             

          วิชาคณิตศาสตร์มีความสำคัญและมีบทบาทต่อบุคคลมาก  คณิตศาสตร์ช่วยฝึกให้คนมีความรอบคอบ  มีเหตุผลรู้จักหาเหตุผล  ความจริงการมีคุณธรรมเช่นนี้อยู่ในใจเป็นสิ่งสำคัญมากกว่าความเจริญทางด้านวิทยาการใด ๆ   นอกจากนั้น  เมื่อเด็กคิดและเคยชินต่อการแก้ปัญหาตามวัยไปทุกระยะแล้วเมื่อเป็นผู้ใหญ่ย่อมสามารถแก้ปัญหาชีวิตได้

บันทึกครั้งที่ 2

          อาจารย์แจกกระดาษให้คนละ 1 แผ่น แล้วให้วาดรูปอะไรก็ได้ บนกระดาษแนวนอน คนละ 1 รูปแล้ว ให้เขียนชื่อตัวเองลงไป อาจารย์ ขีดเส้น บนกระดาด เวลา 08.30 น. แล้วให้คนที่มาเรียนก่อนเวลา 08.30 น. นำรูปที่ตัวเองมาติดบนกระดาด แล้วอาจารย์อธิบายเกี่ยวกับ คณิตศาสตร์ ว่าบนกระดาด เราเห็นอะไรบ้าง ที่เป็นคณิตศาสตร์ เช่น

     - รูปร่าง

     - รูปทรง

     - ขนาด

     - การจัดหมวดหมู่

     - การจำแนก

     - จำนวน  (การนับ)

       ถ้าเราอยากรู้ว่าจำนวนเท่าไหร่ ต้องใช้การนับ ใช้เลขฮินดูอาโรบิค ในการบอกจำนวน

การสอนเด็ก ให้จดจำในตัวเองอาจมีวิธีการ โดยการใช้สัญลักษณ์ ให้เด็กได้รู้ เช่น 

       เลข 1 เหมือน เสาร์ธง

       เลข 2 เหมือนคอห่าน

       เลข 3 เหมือนตัวหนอน

       เลข 4 เหมือนหลังคาบ้าน หรือ เรือใบ

       เลข 5 เหมือน แอปเปิ้ลครึ่งลูก

       เลข 6 เหมืือนคนชี้เท้า

 จะเป็นสัญลักษณ์ที่ช่วยสอนเด็ก โดยการใช้ภาพ